“Medyen suyuna varınca, suyun başında hayvanlarını sulamakta olan bazı insanlar gördü. Bunların yanında da koyunlarını suya salmamak için uğraşan iki kız gördü. Mûsâ onlara, “Koyunlarınızı burada tutmaktaki maksadınız ne?” dedi. Onlar, “Çobanlar sulayıp çekilinceye kadar biz koyunlarımızı sulayamayız. Babamız ise çok yaşlı bir adamdır” dediler.
Bunun üzerine Mûsâ onların koyunlarını suladı. Sonra gölgeye çekilip, “Rabbim! Bana göndereceğin her hayra muhtacım” dedi.” (Kasas 28/23-24)
Mûsâ aleyhisselâm, kalabalık arasında hayvanlarını sulayamayan iki zayıf kadını görünce onlara kayıtsız kalmadı; hiçbir karşılık beklemeden yardım etti. Bu olay bize, ihtiyaç sahiplerine karşılıksız iyilik yapmayı öğretiyor.
Mûsâ aleyhisselâm, bu durumu kadınlarla konuşmak veya ilişki kurmak için fırsata çevirmedi; yalnızca bir hayır işledi ve ardından oradan uzaklaştı.
Yardımını yaptıktan sonra ise kendi acizliğini hatırlayıp Allah’a yöneldi. İnsanlardan bir karşılık beklemedi; gönlünü yalnızca Rabbine çevirdi. Onun duası da kısa, öz ve samimiydi.
Böylece Mûsâ aleyhisselâm, insanlardan beklentiye girmeden hayır işleme ile Allah’a dua edip O’na muhtaçlığını dile getirmeyi bir arada yaşadı. Bizlere düşen de aynı tavrı örnek almak ve hayatımıza taşımaktır.
Hisham Alabed
